tijdschrift voor muziektheorie, jaargang 6, nummer 3 (2001)Hans Maas: Schenkeranalyse en onbegeleide melodie I

To refer to this article use this url: http://www.djmt.nl/vol06/nr03/art04

You are not authorised for viewing the full article.i
Please send an email to the Amsterdam University Press.

Abstract

De afgelopen decennia is gebleken dat Schenkers analysemethode tot bijzondere inzichten in tonale muziek kan leiden, inzichten die met traditionele technieken niet te bereiken zijn. Toch blijven er problemen kleven aan de methode, die maken dat Schenker-analyse in bijvoorbeeld Nederlandse muziektheorie-kringen nog steeds niet algemeen wordt geaccepteerd. In dit artikel worden enkele van deze problemen besproken. Vervolgens worden aan de hand van aan Schenkers werk ontleende voorbeelden van analyses van onbegeleide melodiefragmenten suggesties gedaan om criteria voor analytische beslissingen nauwkeuriger te beschrijven. Dissonante relaties tussen na elkaar klinkende tonen en impliciete harmoniek krijgen daarbij de meeste aandacht. De mogelijke consequenties voor de analyse van meerstemmige muziek worden gedemonstreerd aan de hand van Bachs Inventie in F.